Zdrava probava važna je za zdrav život. Jednom davno Hipokrat je rekao: „Sve bolesti počinju u crijevima“. Uz probavu i probavne procese organizam dobija energiju i hranjive materije koje su mu potrebne za normalan rad. Nakon jela hrani treba oko šest do osam sati da prođe kroz želudac i tanko crijevo. Zatim ulazi u debelo crijevo, gdje se odvija zadnja faza probave. Kroz debelo crijevo tijelo se rješava otpadnih materija i neprobavljenih ostataka hrane. Zato je vrlo važno omogućiti redovnu probavu.

Mnogi se često žale na različite poteškoće. Svi od nečega pate, uzimaju lijekove ili dodatke prehrani, osjećaju se loše i nezadovoljno, a veoma često poteškoće pripisuju lošem vremenu, stresu ili umoru. U tome sigurno ima istine, ali u traženju uzroka problema veoma često zaboravlja se na probavu. Loša, usporena probava i zatvor zajednički su problemi većini ljudi današnjice. Loša probava veoma često dovodi do nepotrebnog zadržavanja štetnih materija u organizmu, smanjuje efikasnost odbrambenog sistema i ugrožava zdravlje. S druge strane, znatno utiče i na kvalitet života.

Crijeva su veoma složen mehanizam kojem ne pogoduje današnji način života. Sve štetne materije kojima smo izloženi putem hrane, pića, lijekova i okoliša na kraju krajeva negativno utiču na zdravlje našeg probavnog sistema i smanjuju njegovu funkcionalnost. Često se može čuti da je zatvor civilizacijska bolest, međutim on nije bolest nego simptom, slično kao i povišena tjelesna temperatura. Do zatvora mogu dovesti različiti uzroci, a da bismo umanjili neke hronične poteškoće i ojačali organizam, crijeva treba svakodnevno podsticati na rad.

Zatvor je u današnje vrijeme veoma česta pojava i jedan od najčešćih gastrointestinalnih problema, ne samo kod odrasle populacije nego i kod djece i trudnica. Veoma je važno na vrijeme prepoznati problem i ne odlagati njegovo rješavanje. Kada se utvrdi da li je riječ o organskom ili funkcionalnom zatvoru, ljekar određuje terapiju i način liječenja. U većini slučajeva, posebno kod funkcionalnog zatvora prva linija terapije je promjena prehrambenih navika, a zatim i uvođenje osmotskih laksativa. Zatvor se mora liječiti postepeno, a problemu treba pristupiti aktivno.